„W Rydze jest osiem teatrów. Z samego ranka pomocnik sędziego łączył się z dyrekcjami wszystkich teatrów i wypytywał, czy kogo nie brak w pracy. W Państwowym Teatrze Opery i Baletu Łotewskiej SRR, na bulwarze Padomio, nikogo nie brakowało.
t — Trzy duchy z Borr.co
W Państwowym Akademickim Teatrze Dramatycznym również nie brakowało nikogo. W Państwowym Teatrze Artystycznym im. Jana Rajhisa na ulicy Łaczplesze zanotowano nieobecność jednego aktora, ale okazało się, że jest chory. W Państwowym Rosyjskim Teatrze Dramatycznym, na Komunale, dwóch pracowników wyjechało, ale w ewidencji nikogo nie brakowało. Teatr Młodego Widza wrócił właśnie z gościnnych występów i dokładne dane mogła administracja podać jutro. Tylko w odpowiedzi na zapytanie, czy ktoś z pracowników nie zjawia się od dłuższego czasu w pracy, administracja Teatru Komedii oświadczyła, że nie wie co sądzić o członku orkiestry nazwiskiem Robertis, który jest klarnecistą. Zdaje się, że jest chory, choć nie mają świadectwa lekarskiego. Robertis jest samotny.
— Tak, tak, sprawdzimy to jeszcze dzisiaj i damy wam znać.
— Czy mógłby któryś z pracowników dyrekcji albo , z jego kolegów przyjechać do szpitala
— Do szpitala — rozległ się zdumiony głos. — Oczywiście, jeśli milicja tego żąda, możemy zaraz wyjechać.“(13)