„— Nie tylko. Odkąd rozniosła się wieść o złocie, nie zabrakło amatorów szybkiego wzbogacenia się... cudzym kosztem. Mówiono mi o napadach na karawany. Rabują konie, których tu
brak.
— A droga — zagadnął Gordon. — Czy znacie drogę
— Ktoś ją na pewno dobrze zna. Trzymam zakład, że spotkamy sporo wozów jadących w tym samym kierunku. Ojciec rozmawiał z tikim, który już był w Black Hills. Opowiadał, jak tam dojść. Sprawdzałem te informacje w Cheyenne. Są dobre.
—A złoto Mówił co o złocie Dużo tego
— Jeśli dobrze szukać. Każdy wierzy, że to on właśnie znajdzie.
— A tamten znalazł
— Powiadał, że tak.
— To czemu wrócił
— Wojsko ich przepędziło.
— Dlaczego
— Nie wiem. Może zaczepiali czerwonoskórych
— To mogą przepędzić i nas. Abel zaśmiał się
— W Czarnych Górach jest teraz chyba parę tysięcy eksplorerów. Trzeba by kilku pułków kawalerii, żeby ich zmusić do powrotu. Nie ma strachu!
— A tamten Powędrował znowu w góry
— Nie, mówił, że ma dosyć swego, te życie bardzo tam trudne, a już najgorsza zima. Sześć miesięcy, od listopada po koniec kwietnia. Nie to, co w naszych stronach.
— Jakież to strony
— Na południe od Omaha, małe miasteczko, nazywa się Louisville. Mieliśmy kuźnię.
— Kiepsko szło
— Ani kiepsko, ani dobrze, więc sprzedaliśmy wszystko, kupili wóz, muły i konie.“(5)